Niezapomniani Mistrzowie - Luis Figo

autor: kibic84 | 2019-05-07, 11:15 |

Oceń: Nie lubię Anuluj ()
|
Dzisiaj przedstawię sylwetkę wybitnego Portugalczyka o nazwisku Luis Filipe Madeira Caeiro bardziej znanego jako Luis Figo. Figo rozpoczął swoją przygodę z futbolem w wieku 10 lat w Sportingu Lizbona i występował tam w latach 1989-1995. Zaliczył w tym klubie 169 spotkań podczas których strzelił 20 goli. W ostatnim roku gry dla macierzystego klubu doszło do skandalu kontraktowego z jego udziałem bo piłkarz nie mogąc się zdecydować w którym włoskim klubie chce grać podpisuje jednocześnie kontrakt z oboma które były nim zainteresowane (Juventus i Parma, która wtedy się liczyła w mocnej Serie A). Karą za ten głupi wybryk był kilkuletni zakaz gry w piłkę we Włoszech. W tym przypadku sprawdziło się powiedzenie, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło ponieważ Figo przechodzi do Barcelony i jego gwiazda zaczyna bardzo mocno błyszczeć. Zdobywa ważne trofea m.in. nieistniejący już Puchar Zdobywców Pucharów czy Mistrzostwo i Puchar Hiszpanii. Jest uwielbiany przez Katalończyków, jednak tylko do czasu o czym napiszę za chwilkę. Doceniają go też rodacy przyznając mu aż sześciokrotnie z rzędu tytuł najlepszego piłkarza. Okres kataloński zamyka 249 spotkaniami i 47 golami na koncie. Jego gra bardzo spodobała się prezydentowi Realu - Florentino Perezowi, który budując po raz pierwszy galaktyczny Real ściągnął go do tego zespołu. Z dnia na dzień Luis Figo z najbardziej kochanego piłkarza został tym najbardziej znienawidzonym. Kibice Barcy chyba nigdy nie darowali mu „zdrady” i do tej pory niechętnie przyznają mu status legendy. Figo w Realu również spędza 5 sezonów i również jest to pasmo sukcesów. Kibice Realu darowali mu występy w znienawidzonej Barcelonie, ale do statusu takiej legendy jak wychowankowie Raul i Iker Casillas nigdy nawet się nie zbliżył. Zaryzykuję stwierdzenie, że czas spędzony przez niego w Realu był tym najlepszym w jego karierze. Potwierdzają to również statystyki (241 spotkań i 55 goli). Jak na ironię po odejściu z Realu w 2005 roku gra we Włoszech w Interze Mediolan. Jest to możliwe bo skończyła się kara. Oczywiście ten okres też jest bardzo dobry dla niego i również obfituje w duże sukcesy. Od 2008 roku Trenerem Interu zostaje Jose Mourinho, więc można powiedzieć, że za sukcesami tego klubu od 2006 stoją dwaj wielcy Portugalczycy. Karierę piłkarską Luis kończy w tym klubie w roku 2009. Statystyki już miał słabsze bo rozegrał „tylko” 130 spotkań i zdobył 10 goli. O ile możemy uznać jego sukcesy klubowe za przykład kariery kompletnej, o tyle w reprezentacji wiodło mu się trochę gorzej. Do tego stopnia, że został twarzą tzw. straconego pokolenia. O ile jeszcze w młodzieżowych zawodach szło mu bardzo dobrze (ME U-16 w 1989 i MŚ U-20 w 1991) o tyle z seniorską reprezentacją niczego szczególnego nie osiągnął mimo, że występował w niej przez 15 lat (1991-2006). Najbliżej sukcesu był w roku 2004 podczas ME, które organizowała właśnie Portugalia. O ile pierwszą porażkę z późniejszym sensacyjnym triumfatorem – Grecją kibice tłumaczyli wypadkiem przy pracy, o tyle porażką z tą samą ekipą w finale byli przybici... Srebro po pierwszej euforii potraktowali jak porażkę...W Mistrzostwach Świata szło mu jeszcze gorzej bo zajął tylko czwarte miejsce podczas turnieju w Niemczech rozgrywanego dwa lata później. Osobiście bardzo żałuję, że ówczesnej reprezentacji Portugalii nie udało się osiągnąć większych sukcesów, chociaż była naszpikowana gwiazdami (Victor Baia, Joao Pinto, Rui Costa, Sa Pinto..). Być może dawał się we znaki południowy charakter kolegów... Po zakończeniu kariery został jednym z dyrektorów w Interze (w Barcie, ani w Realu raczej nie miałby na to szans...) oraz poświęcił się prowadzeniu fundacji „Luis Figo”, która ma pomagać i wyłapywać zdolną, ale biedną młodzież (przede wszystkim piłkarską). Organizuje też rozgrywki dla dzieci o Puchar swojego imienia. Wypada tylko żałować, że Figo jest ojcem trzech dziewczynek bo kto wie czy nie doczekał by się godnego następcy biegającego teraz po boisku.

Ważniejsze sukcesy Piłkarza:

Wicemistrz Europy – 2004 r. (Portugalia)
Półfinalista MŚ w 2006 (Niemcy)
Zdobywca Pucharu Europy (Real Madryt) – 2002
Zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharu (FC Barcelona) – 1997
2-krotny zdobywca Superpucharu Europy- 1997(FC Barcelona), 2002 (Real Madryt)
Zdobywca Pucharu Interkontynentalnego (Real Madryt) – 2002
4-krotny Mistrz Hiszpanii – 1998, 1999 (FC Barcelona), 2001, 2003 (Real Madryt)
2-krotny zdobywca Pucharu Króla (FC Barcelona) – 1997, 1998
3-krotny zdobywca Superpucharu Hiszpanii – 1996 (FC Barcelona), 2001, 2003 (Real Madryt)
4-krotny Mistrz Włoch (Inter Mediolan) – 2006, 2007, 2008, 2009
Zdobywca Pucharu Włoch (Inter Mediolan) – 2006
3-krotny zdobywca Superpucharu Włoch (Inter Mediolan) – 2005, 2006, 2007
Mistrz Świata U-20 – 1991
Mistrz Europy U-16 – 1989
Zdobywca Złotej Piłki France Football – 2000
Najlepszy Piłkarz Świata FIFA – 2001
Najlepszy Piłkarz Świata według World Soccer – 2000
Najlepsza jedenastka MŚ w 2006
Najlepszy Zagraniczny Piłkarz ligi hiszpańskiej – 1999, 2000, 2001
Portugalski Piłkarz Roku – 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000
Zdobywca 32 goli w 127 meczach dla reprezentacji Portugalii

Oceń: Nie lubię Anuluj ()
|

Dodaj swój komentarz

Zaloguj się aby dodać komentarz lub

Komentarze dodawać mogą tylko użytkownicy zalogowani. Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się. Zajmie to pół minuty.


Dowiedz się jak umieszczać linki do tagów, pogrubiać tekst, itp.

Ostatnie komentarze

Sortuj:
kibic84

Zawsze staram się go mieć ze sobą bo dosyć poręczny jest i ma sporą pojemność (128 MB) na wrzucanie grafik jest jak znalazł:) i nie wiem jak to się stało a go nie wziąłem i bałem się, że gdzieś mi wypadł....

| Odpowiedz
Oceń: Nie lubię Anuluj (1|0)

komentarz jest odpowiedzią na: [55 komentarzy tej dyskusji]

Hahaha jaki łeb...:)))

blokuj
Możesz dodać użytkownika do blokowanych, żeby nie widzieć więcej jego komentarzy.